Terwijl ik het eerste stuk van dit blog schrijf, op 15 november 2010, ben ik nog maar 38 dagen in Laos! Niet dat ik aan het aftellen ben, ik heb het net even voor jullie geteld. Zucht...
Veldbezoek
De vakantie met Willem en mijn zusje was echt heeeerlijk. We hebben het echt heel erg leuk gehad en ik ben echt heel blij dat ze zijn geweest. Het was vooral heel bijzonder dat ze mee zijn geweest naar het veld en dus het echte werk van Plan hebben kunnen zien. We zijn op bezoek geweest bij ons sponsorkindje en dat was natuurlijk erg leuk. Daarna hebben we een bezoek gebracht aan een afgelegen gebied waar ik al eens eerder ben geweest. Ruim 2 uur met de boot en dan slapen in een dorp bij mensen thuis. Echt een super leuke ervaring, behalve dat ik viel... Beetje jammer want ik voelde me zo stoer het hele jaar hahaha. Ik veranderde helemaal van city girl naar jungle jane, zoals ik dat zelf noem en nu kreeg ik iets tegen mijn scheenbeen aan.... zo hard dat ik het nu nog kan voelen na bijna 4 weken.... Anyway, mijn collega had enkele activiteiten te doen en wij mochten met hem mee. Zo hebben we schoolspullen gebracht bij de plaatselijke school en hebben we een avondklas meegemaakt zonder stroom. De kinderen in die klas leren elke avond 1,5 uur Engels en wij hebben ze een beetje geholpen met de les. Leuk hoor om te zien dat er zelfs in het meest afgelegen gebied interesse is in Engelse les. De kinderen betalen ongeveer 1 euro per maand voor deze lessen en dat is een hoop geld in deze regio. Ik vind het dan ook erg bijzonder dat ze het er toch voor over hebben!
De volgende ochtend om 6 uur opgestaan omdat we een afspraak hadden met de kinderen en leraren die in de nieuwe dorms gaan wonen. Ze gaan zelf hun regels bepalen, in samenwerking met de leraren en Plan Laos is er ter ondersteuning. De kinderen werden in 3 groepen verdeeld en toen was het tijd om regels te bedenken, elke groep had de ondersteuning van een leraar. Na een half uur was het tijd voor elke groep om te presenteren wat ze hadden verzonnen. Zo kwamen er regels voorbij als: niet roken, geen kaartspelletjes (gokken dus), geen alcohol, niet aan andermans spullen komen, hoe laat gaan we naar bed en hoe laat zullen we opstaan. (Dit was erg grappig want ze wilden graag om 5 uur opstaan terwijl de leraren zeiden dat 6 uur ook vroeg genoeg was) Nadat alle 3 de groepen hadden gepresenteerd was het tijd om de lijsten samen te voegen en nog een paar regels van de leraren toe te voegen en toen was het tijd om naar school te gaan. Nu nog een paar weken wachten tot de dorms helemaal klaar zijn.
Voor ons was het toen ook tijd om te gaan, dus terug in de boot, naar de bewoonde wereld ;-) Omdat het allemaal zo goed geregeld was en zo leuk voor mijn zusje en mijn vriend om te zien waar ik nou heb gewerkt het hele jaar, wil ik bij dezen mijn lieve collega's dus ook bedanken dat ze dit mogelijk hebben gemaakt voor ons. (niet dat ze Nederlands kunnen lezen, maar toch. Gelukkig heb ik ze ook persoonlijk bedankt ;-))
Boat racing festival
We hebben het boat racing festival gevierd met vrienden in Bokeo en we zijn naar Luang Prabang geweest, altijd heel erg fijn. Het is daar zo mooi en gezellig, het is echt een aanrader. We zijn naar de watervallen geweest en naar de tempels, maar voornamelijk hebben we genoten van het lekkere eten en de zon. Na Luang Prabang nog een paar dagen naar Vientiane, zodat mijn zusje ook kon zien waar ik woon. We hebben gegeten bij al mijn favoriete restaurantjes en genoten van alle leuke plekken in Vientiane. Helaas vlogen de 2 weken voorbij en zijn ze nu al weer een tijdje terug in Nederland.
Basi bij collega thuis
Afgelopen weekend was ik uitgenodigd door een collega bij haar thuis. Samen met haar familie hebben ze een ceremonie gehouden om haar overleden ouders en geliefden te herinneren. Het was echt een hele mooie dag en wat heel bijzonder was; we mochten bij de familie zitten en dat maakte het allemaal extra speciaal. Ik heb een paar videos gemaakt van de ceremonie, de monniken en natuurlijk het vele eten dat er weer was. Bekijk mijn video dus ook even voor een volledig beeld van die dag.
(Het is vandaag 10 dagen later en dus 25 november 2010, nog een maand en dan is het alweer eerste kerstdag. Dit houdt dan ook in dat het nog minder is dan een maand! Echt te bizar allemaal.)
That Luang festival
Laat ik nog maar iets vertellen over het That Luang festival want ik had geen plek in mijn video om dit mee te nemen. Dit festival is in Vientiane en 'alle' monniken uit Laos komen om dit feest te vieren bij de That Luang tempel. Er zijn diverse ceremonies over 3 verschillende dagen en ik ben op alle dagen wel een paar uur geweest. Zo ook zondagmorgen: aangezien het heel erg druk is op zondag ben ik om 4 uur opgestaan (wakker gebeld door mijn vriend want in Nederland is het dan natuurlijk nog maar 22.00 op zaterdag) snel mijn koekjes ingepakt want op zondag geef je almen aan de monniken. Ik was er dus al vroeg, samen met een collega en het was al erg druk om 5 uur. Ik heb nog nooit zoveel monniken bij elkaar gezien! Na wat rond te hebben gelopen hebben om foto's te maken, hebben we een mooi plekje gezocht op te zitten (op de grond ?) Nadat we de zonsopgang hebben gezien was het tijd voor het gebed... prachtig ook al kan ik het natuurlijk niet verstaan. Daarna was het tijd om almen te geven, normaal gesproken geef je sticky rice, iets van een koekje en een beetje geld. Sticky rice moesten ze er maar bij denken maar de rest hadden we wel. Mooi om mee te kunnen maken! Mocht je ook eens naar Laos willen, wat echt een aanrader is, dan zou ik in November gaan zodat je het boat racing festival kan meemaken en het That Luang festival.
Op dit moment is het 7.04 en ik ben in Houayxay aan het ontbijten bij Bar How? Als ik in dit dorp slaap eet ik altijd in dit restaurant en de mensen hier zijn mijn vrienden geworden. Toen Diego hier was hebben we ook elke dag hier gegeten. We zijn zelfs meerdere malen met ze op stap geweest, soms met en soms zonder de 3 dochters. (Diego zong erg vals in de Karaoke bar ;-)) Als een echt social media gek heb ik een Facebook pagina gemaakt voor het restaurant dus ik wil gelijk even van de gelegenheid gebruik maken om wat foto's te laten zien op deze pagina EN vragen of jullie het meteen even willen 'Liken' zodat ik een mooie persoonlijke URL kan aanmaken!
Terwijl ik hier zit, liggen mijn zusje en Willem nog op bed, niet eerlijk want dit is de derde dag dat ik tussen 5 en 6 ben opgestaan, ach volgende week heb ik vakantie.
Oké terug naar de maand oktober.
In de eerste dagen was Diego hier dus nog. We zijn op veldbezoek naar Sangthong geweest en dat was een bumpy ride (gejat uit Harry Potter en wel bekend voor de mede fans. De mensen die weten hoe gek ik ben op Harry Potter weten ook hoe erg ik in de stress zit dat ik NIET naar de première kan van de nieuwe film. Dit terzijde.) Het was echt super leuk om deze veld reis te maken omdat we altijd naar pre-schools gaan. Ik ben echt DOL op de kleine kids, zoooo leuk al die kleine koppies. Plan Laos werkt samen met scholen om pre-school klaslokalen te bouwen en we gingen op bezoek bij een nieuw gebouw en een klaslokaal in aanbouw. Vaak is de verbetering enorm, van een bamboe hutje naar een prachtig klaslokaal dat samen met de gemeenschap is gebouwd. Op dit soort momenten kun je echt zien wat voor impact ontwikkelingswerk heeft. Helemaal als de leraren training hebben gekregen in 'positief lesgeven' en ze bijvoorbeeld het nut zien van een gezellige en creatief ingericht klaslokaal met tekeningen aan de muur. Anyway.... ik draaf weer door.
Diego en ik hebben op kantoor in Vientiane gewerkt aan Facebook, YouTube en Twitter. Mocht je ons nog niet volgen (foei, deze accounts bestaan al super lang ;-)) dan kan dat hier:
Na een paar dagen in Vientiane zat het er helaas al weer op voor Diego. Na het krijgen van leuke cadeautjes en veel knuffels ging ie weer op pad. 3 weken Laos, wat een mooie tijd en niet alleen voor hem! Hij heeft de volgende reis naar Laos al weer in de planning alleen nu met zijn echte vriendin ;-) @Diego: de muziek staat op de I-tunes bij Bar How?!
Ik heb een weekje op kantoor gezeten en toen ben ik weer op veld reis gegaan. Dit keer mocht ik mee met de board van Plan Finland, de directeur en de communicatie manager, allemaal gezellige en inspirerende dames. Ik heb een heel uitgebreid blog geschreven over dit verzoek. Mochten jullie in deze regenachtige periode niets te doen hebben en het nog niet hebben gelezen dan staat ie hier.
Oww wat ik nog helemaal vergeten ben te vertellen: het was boatracing festival in Laos....super gezellig. Ik heb wat foto's van het feest van die week in Vientiane en verdere foto's volgen de volgende keer.
Zoals ik al zei: mijn zusje en Willem zijn op dit moment op bezoek. We hebben het echt super gezellig en het is heel leuk om ze te kunnen laten zien waar ik werk want we zijn al op veld bezoek geweest. Ook hebben we ons sponsorkindje gezocht en hebben we in een dorp geslapen bij mensen thuis. Voor hen een unieke erg ervaring natuurlijk, wat een geluk dat dit allemaal kon! In mijn blog van november meer over hun bezoek.
Wat ga ik verder nog doen:
Volgende week heb ik een weekje vakantie en ga ik naar Luang Prabang met Willem en Yvette. Als ik weer terug kom van vakantie dan moet ik 3 weken heeeel hard aan de slag om nog een paar plannen te maken. In december ga ik nog een training geven in Bokeo, samen met mijn communicatie collega's. Hmm december.... daar proberen we nog maar niet aan te denken want dan is het avontuur bijna voorbij. Alhoewel.... DIT avontuur is dan bijna voorbij :-) Dan is het weer tijd voor nieuwe avonturen maar eerst dit maar eens afmaken.
11 september ben ik vanaf Amsterdam weer terug gevlogen naar Vientiane. Het waren super leuke weken in Nederland, maar het was ook wel weer heel leuk om weer terug te gaan naar Laos. Bij aankomst op het vliegveld in Vientiane, op een mooie zondagmiddag, stond mijn vriendin Sanne, samen met mijn huisbaas op me te wachten, echt een super leuke verrassing. Thuis aangekomen had Sanne mijn kamer nog versierd en had ze een super leuk cadeau voor me gekocht; een kookboek met traditionele Lao gerechten, THANKS SANNE!
Die maandag zou Diego aankomen in Vientiane, dus die dag heb ik thuis gewerkt totdat hij aan was gekomen. Super leuk om hem nu in Vientiane te verwelkomen! Terwijl hij een weekje vakantie had, moest ik natuurlijk dinsdag weer gewoon naar kantoor dus met jetlag en cadeautjes onderweg naar kantoor. Super leuk om daar weer te zijn en ik had iedereen ook super gemist. Gelukkig vond iedereen de cadeaus , de Nederlandse kaas en natuurlijk de stroopwafels erg leuk dus weer an die arbeit. Plan Laos groeit heel erg dus mijn collega Mina en ik moesten verhuizen naar een andere kamer. Om je een beeld te geven van ons kantoor: het is gewoon een woonhuis, dus de slaapkamers zijn kantoren en de woonkamer en de eetkamer ook. Wat wel super handig is, is dat er dus ook badkamers zijn want ik ga op de fiets naar kantoor dus daarna kan ik even lekker douchen. Anyway we zitten nu dus boven in een slaapkamer, gezellig met onze nieuwe collega van communicatie.
Diego is in die week nog naar Van Vieng geweest terwijl ik elke avond met Sanne heb gegeten. Het was onze laatste week samen want ze is helaas weer terug naar Nederland.
Nadat Diego zijn jetlag was verloren tijdens een week vakantie in Vang Vieng, (lees zijn verhalen hier) konden we zaterdag onderweg naar Bokeo. We zouden om 12 uur vliegen maar die tijden zijn altijd een beetje bij benadering dus het was ongeveer 3 kwartier later. Aangekomen in HouayXay stonden mijn collega's die met hetzelfde vliegtuig terug zouden vliegen al op ons te wachten. Ik had een paar nog niet gezien dus dat was een leuke binnenkomer. Om je nog wat achtergrondinformatie te geven over Laos: deze collega's waren al ingecheckt en door de douane heen, maar in Laos kun je gewoon weer terug naar de aankomsthal want daar zit ook het enige toilet. Heerlijk!
Vanaf het vliegveld naar kantoor is het ongeveer een kwartier rijden met het prachtigste uitzicht. Het enige dat Diego elke keer kan zeggen: Het ene overtreft het andere weer, haha zo leuk. Ik moet ook zeggen dat het ook echt prachtig is hier en heel erg rustgevend.
Alles even per dag:
Zaterdag: aankomst in HouayXay, super leuk om mijn collega's weer te zien en om ze voor te stellen aan Diego. Inchecken in ons guesthouse en de buurt laten zien aan Diego. Later die avond samen met 1 collega uit Vientiane en Diego gegeten bij de Mekong.
Zondag: bezoek aan het radiostation in HouayXay waar Plan Laos mee samenwerkt. Het radioprogramma wordt gemaakt door 6 leerlingen van een boardingschool in HouayXay. Elk weekend maken ze op zaterdag en zondag in de ochtenduren een radioprogramma waar mensen nummers kunnen aanvragen en de kinderen praten over onder andere child rights.
Die middag zijn we naar Pha Oudom gereden, een rit van 80 KM waar je ongeveer 3 a 4 uur over doet, afhankelijk van de conditie van de weg. Het had niet heel erg geregend maar aangezien dit het einde van het regenseizoen was, is er nog wel veel modder, gelukkig zaten we niet vast.
Maandag: Heel vroeg opgestaan, om 5 uur om naar de markt te gaan. Zie de video voor beelden en foto's van de markt want ik kan niet uitleggen hoe dat is. Op bezoek bij twee scholen in Pha Oudom district, zo super leuk om al die koppies te zien glunderen als je een foto van ze laat zien. In het begin zijn ze wel zenuwachtig en verlegen maar hoe langer je er bent, hoe meer ze zich op hun gemak voelen.
We zijn die middag ook op bezoek geweest bij de aanbouw van een dorm bij een school. Als de kinderen ver moeten reizen omdat er geen school is in hun dorp of omdat die school niet verder gaat dan klas 3, dan blijven ze in zelfgemaakte hutjes vlakbij school wonen. In het weekend reizen ze dan naar huis, om maandag weer terug te gaan naar school. Zie de video om er een beeld van te krijgen want ik kan het niet uitleggen op papier. Wel super fijn dat er nu dorms worden gebouwd!
Na dit bezoek zijn we op bezoek geweest bij 2 sponsorkindjes die een brief en een tekening versturen aan hun sponsor in het buitenland. (Bij Plan kun je een kindje sponsoren voor 25 euro per maand en dit geld gaat naar de community waar het kind woont) Een Plan medewerker gaat dan bij het kind op bezoek met papier en kleurpotloden zodat ze een tekening kunnen maken. Super interessant om te zien hoe dit proces werkt. Ik had er nooit bij stil gestaan dat een sponsorkindje geen kleurpotloden heeft om een tekening te maken&..<
Dinsdag: Nadat we in de morgen weer de markt hadden bezocht gingen we na het ontbijt naar ons kantoor in PakTha. Daar aangekomen stonden 2 schooldirecteuren op ons te wachten want ze zouden de schoolboeken voor het nieuwe jaar in ontvangst nemen en Diego en ik zouden daar een filmpje van maken, van ontvangst tot ceremonie op school. Kijk hier voor alle filmpjes. We zullen de aankomende weken nog meer nieuwe filmpjes plaatsen.
Tussen de ceremonie op school 1 en 2 waren we uitgenodigd bij het dorpshoofd, echt een heerlijke traditionele maaltijd, echt speciaal om daar bij aanwezig te zijn!
Op 1 van de scholen zat het sponsorkindje van mijn vriend en van mij, echt super leuk om haar en haar familie te ontmoeten! (volgende maand meer over ons sponsorkindje als ik samen met mijn vriend en mijn zusje weer op bezoek ga!)
Na al deze mooie ervaringen en ceremonies, weer terug naar HouayXay/huis.
Woensdag: vandaag een rustig dagje op kantoor, foto's verwerken, video's maken geen bijzonderheden behalve dat we een hele tijd geen internet en stroom hadden.
Donderdag: Ik heb hier wat vrienden gemaakt in HouayXay, ze hebben hier een restaurant waar ik altijd ga eten. Tijdens het diner op woensdag hadden ze ons uitgenodigd om samen naar de tempel te gaan op donderdagmorgen voor een speciale ceremonie. Dus 's morgens vroeg opgestaan en in traditionele kleding gingen we naar de tempel. Zie de video om te zien wat we hebben gedaan!
Voor de rest lekker gewerkt op kantoor, dit keer met iets meer stroom en iets meer internetverbinding.
Vrijdag: Ook vandaag weer op kantoor gezeten en veel kunnen doen. Het was een spannende dag want de kandidaten van #wod2010 werden bekend gemaakt! 's Avonds zijn we naar een discotheek geweest hier in HouayXay super leuk om te zien hoe mensen hier uitgaan. Er is geen dansvloer maar mensen dansen bij hun statafel&. Alleen ook hier geldt: drank maakt meer kapot dan je lief is en in combinatie met mannelijke trots liep het uit op een vechtpartij. Snel de auto in om naar een ander soort kroeg te gaan, de karaokebar! Nee, ik heb niet gezongen maar Diego wel!
Zaterdag: weekend! We waren uitgenodigd om buiten de deur te lunchen met mijn vrienden en hun kinderen, super gezellig en weer heerlijk eten. Zie hier de video.
Vandaag is het zondag: heerlijk genieten van een relaxt dagje met vrienden en lekker eten! Het is nog maar de eerste week dat Diego er is en we hebben dus al van alles gedaan, lees in mijn volgende blog meer over onze tweede week!
PS: dit gebeurd er ook in oktober: mijn zusje en mijn vriend komen samen 2 weken bij me langs en dan gaan we op veldreis om ons sponsorkindje te ontmoeten en we gaan op vakantie naar Luang Prabang! Oww en de uitslag van #wod2010 natuurlijk.
Naar Nederland
De maand augustus is alweer voorbij en net zoals de afgelopen maanden mocht ik niet klagen. Deze maand was wel iets anders dan de voorgaande want ik ben in het mooie Nederland aan het werk. 4 Augustus vloog ik vanaf Vientiane naar Bangkok, na een heerlijke Laotiaanse maaltijd met mijn baas en collega's. (Ik vertrok met tranen in mijn ogen, ja echt waar!) Tijdens het wachten op mijn volgende vlucht had ik nog een gezellig telefoongesprek met Evelien van Right 2 Play, midden in de nacht, om door te vliegen naar het door mij gemiste 020.
Na een turbulente vlucht stond vriendlief me op te wachten op Schiphol: snel naar huis om een lekker kopje thee te drinken op de bank. Daarna onder de douche om meteen door te gaan voor een afspraak bij Plan Nederland, zomervakanties je kent het wel.
Plan Nederland
Met een kleine jetlag kwam ik maandag op kantoor en het was heel erg fijn om weer terug te zijn en met iedereen bij te kletsen. Sommige mensen kende ik nog helemaal niet persoonlijk maar we hadden al wel online kennis met elkaar gemaakt, toch handig dat Twitter.
De weken stonden vol met meetings, evaluaties en veel achter de computer zitten en werken aan dingen waar ik niets over kan schrijven. Hoewel het allemaal super leuk was op kantoor en natuurlijk ook erg leerzaam kwamen de hoogtepunten deze maand toch vanuit de privé sfeer.
Leuke dingen en een terugblik op #wod2009
Wat is het toch heerlijk om weer thuis te komen na 7 maanden. Het lijkt net alsof er niets is veranderd dus gaan we gewoon op dezelfde voet verder, hoewel&. Ik vind het hier maar koud en ik vind het eten niet meer lekker uit Nederland. Ik vind het zelfs zo niet lekker dat ik het eerste weekend ziek ben geworden en dat terwijl ik in Laos helemaal niet ziek ben geweest van eten! Voor de rest bestonden de weken uit; Eten met mijn familie, Loveland, Lowlands en tussendoor afspraken en etentjes met vrienden en oud-collega's. Lowlands is wel een leuke om even verder op in te zoomen:
Lowlands 2009: ik kan me nog echt goed voor #wod2009. Ik dacht echt dat ik dat jaar ervoor een soort van internetcafeetje had gezien. Of dit er nu wel of niet was in 2008 blijft een raadsel maar ik weet wel dat ik het in 2009 niet heb kunnen vinden. Geen nood, al mijn vrienden hebben mij hun wachtwoord gegeven en deze heb ik doorgegeven aan mijn vader. Zo kreeg ik toch nog een boel stemmen dat weekend.
Onze stemperiode was een stuk langer maar een stuk minder heftig dan dit jaar. Er zat nog bijna niemand op Twitter en er werd ook veel minder gebruik gemaakt van andere social media platforms dan dit jaar. (nog 11 dagen stemmen verzamelen, succes #wod2010)
Lowlands 2010: geen stemmen verzamelen voor mij, maar gewoon genieten met mijn vrienden van een fijne editie Lowlands. Alleen heb ik toch wel een beetje aan werk gedacht want er was tijdens Lowlands University een leuk college:
Greg Marinovich - Documentairemaker & fotograaf
De media een enorme impact kunnen hebben op de beeldvorming, is iets wat we elke dag kunnen ervaren. Maar op welke manier draagt journalistiek bij aan deze beeldvorming? Kunnen technologische achterstanden als beperkte internettoegang, tegelijkertijd ook een uitdaging vormen voor journalisten in conflictsituaties? En kunnen verslaggevers wellicht een bijdrage leveren aan sociale veranderingen in ontwikkelingslanden?
De Zuid-Adrikaanse fotograaf en documentairemaker Greg Marinovich, voormalig prominent van de Bang Bang Club en winnaar van de Pulitzer Price, bijt het spits af op de vrijdag van Lowlands University.
Helaas liet hij voornamelijk veel foto's zien en ging hij niet echt in op het effect van media in ontwikkelingslanden, maar het was toch een goed begin van Lowlands 2010.
#wod2010
Zoals ik al even aanstipte World of Difference 2010 is weer van start gegaan en Plan Nederland mag weer meedoen om een vervolg te geven aan mijn baan. Ik wilde eigenlijk wel wéér meedoen want het wordt weer een GE-WEL-DI-GE baan! Ik ben druk bezig geweest met vragen beantwoorden van deelnemers, mocht je nog vragen hebben dan hoor ik het graag natuurlijk. Ik volg de mensen op Twitter (die mij ook volgen) en ik ben erg onder de indruk van alles dat zij uit de kast halen om stemmen te krijgen. Zo wild ging het er vorig jaar niet aan toe ;-) Maar ik ben niet jaloers want ik kan me die stressvolle periode nog erg goed herinneren. Ik wens iedereen die zich heeft ingeschreven, heel erg veel succes!
2 weeks difference
Vodafone heeft ook een interne #wod2010 en dit houdt in dat een medewerker van Vodafone 2 weken op bezoek gaat bij 1 van de winnaars van #wod2009 en Diego B. Mozzato komt mij opzoeken in de laatste 2 weken van september. Ik heb een mooi programma voor hem samengesteld dus in mijn volgende blog meer over zijn bezoek.
En nu?
Deze week geniet ik nog even van mijn laatste week in Nederland en op kantoor bij Plan Nederland maar ik verheug me we ook al heel erg op om weer terug te gaan naar Laos; het zalige eten, het warme weer (oke met regen), mijn lieve vriendinnen en collega's dus stapels stroopwafels inpakken (dit is een tip voor de volgende winnaar!) en Jip en Janneke cadeautjes voor de moeders en gaaaaan!
Ook in deze mooie zevende maand in mijn World Of Difference avontuur heb ik me weer prima vermaakt! Zo is mijn vriendin Wendy bijna 2 weken bij me op bezoek geweest, heb ik hard gewerkt aan de implementatie van PlanLive en Social Media hier in Laos en heb ik mooie tripjes gemaakt. Helaas is het ook de maand van afscheid nemen want een paar van mijn vriendinnen gaan terug naar Europa. Sommige zullen weer terug komen nadat ze hebben genoten van de zomer in hun eigen land en het regenseizoen hier hebben ontweken, maar andere vriendinnen komen niet meer terug. Alles op een rijtje:
Training in Bokeo en in Vientiane
De afgelopen maanden ben ik weer druk bezig geweest met het trainen van mensen op het gebruik van PlanLive. Op zich gaat het heel erg goed, alleen zit je hier met je Nederlandse doelstellingen in Laos en dat werkt allemaal een beetje anders :-) Ik ben wel veel geduldiger geworden, dat is ook een pluspunt haha. Ik vind het echt super leuk om met al mijn collega's een beetje online te prutsen en te oefenen. Ik ben ook super tevreden en trots op de resultaten tot nu toe.
Tijdens mijn bezoek aan Bokeo moest ik een dag om half 6 opstaan omdat we naar een ander kantoor gingen en toen zag ik dit: (zie dit YouTube filmpje). Het was te leuk om op papier te zetten.
Bijna iedereen heeft nu een basistraining gehad, na mijn bezoek naar Nederland duiken we er dieper in. Hopelijk krijg ik de meeste mensen ook op Twitter en op Facebook, dat zou helemaal leuk zijn.
PS: zie de video hoe gezellig wij het hebben tijdens de lunch :-)
Bezoek Wendy en mijn vakantie naar Luang Prabang
Niets is zo leuk om bezoek te krijgen en deze maand kreeg ik bezoek van mijn vriendin Wendy! Ze was eerst door Java en Bali wezen trekken met een andere vriendin en daarna is ze bijna 2 weken bij mij geweest. Ik had een paar dagen gereserveerd dus we zijn samen op vakantie naar Luang Prabang geweest en het was heeeeerlijk! We hebben lekker kunnen bijkletsen, dat was heel wat na een half jaar. Email en Skype is leuk maar in het echt is het toch een stuk leuker. De prachtige omgeving, het heerlijke eten, de meest prachtige spullen zoals sjaals en sieraden van zilver en het mooie weer waren alleen maar mooi meegenomen.
Na een paar dagen Luang Prabang hadden we nog een paar dagen samen in Vientiane waar we het Cope center hebben bezocht. Dit is een centrum waar mensen met een lichamelijke handicap terecht kunnen. De meeste mensen zijn gehandicapt geraakt door UXO's uit de Vietnam oorlog. Stukje geschiedenis: De Amerikanen hebben Laos gebombardeerd omdat dit de route was naar Thailand vanuit Vietnam. De mensen uit Laos hebben niets gemerkt op de grond van de oorlog, er waren alleen aanvallen uit de lucht. Er is ook een bezoekerscentrum met een expositie en wat docu's. Wat mij betreft 1 van de beste dingen in Vientiane! Ik kan hier wel een heel apart verhaal over schrijven maar kijk zeker even op dwww.copelaos.org zo bijzonder!
Anyway, het was gezellig Wen en tot volgende week!
Lake NamnGum
Ik werk niet alleen heel hard, ik geniet ook heel hard in de weekenden. Zo ben ik afgelopen zondag naar Lake NamnGum geweest. Dit is een vallei, ongeveer 2 uur buiten Vientiane, die ze gewoon onder water hebben laten lopen, dam erin en energie opwekken. Het is zoooo prachtig en groot dat kun je je gewoon niet voorstellen. Met z'n negenen een boot gehuurd van een leuke Lao kerel en hij heeft ons de mooiste plekken laten zien. We hadden eten gekocht bij een lokaal restaurantje en hebben dat gegeten op 1 van de eilanden, zonder bestek....
Na het picknicken en zwemmen zijn we met de boot naar een klein visserdropje gegaan. Er waren maar 3 huizen in het dorpje en het was heel gezellig om daar even te zijn. Sommige mensen spraken Engels en sommige van mijn vrienden spreken Lao dus we konden een kort gesprekje hebben. De mensen zijn hier zo gastvrij want er kwam meteen een kleed tevoorschijn zodat we allemaal even konden zitten, echt leuk!
Op de terugweg nog langs Rock-island en een eiland wat vroeger een gevangenis was. De zonsondergang was echt prachtig.
Afscheidsfeestjes
Helaas stond de maand juli ook in het teken van afscheidsfeestjes. Sommige mensen gaan voorgoed naar huis en sommige mensen gaan van de zomer genieten in Europa en ontwijken het regenseizoen hier in Laos. Ach op die feestjes ontmoet je ook weer mensen die blijven dus het is altijd gezelli.g
Vooruitblik: jaaaaaaaaaa ik ga naar Nederland, EIN-DE-LIJK! Ik heb er echt zooo veel zin in dat kun je je niet voorstellen. Ik heb allemaal leuke dingen op de plannig staan met vrienden en familie. Daarnaast ben ik gewoon aan het werk bij Plan Nederland. Ookal ben ik in Nederland, ook de maand augustus wordt zeker een top-maand!
Childrens Day
Oww nee, het is echt waar, officieel zijn er nu echt 6 maanden voorbij. Ik vind het echt verschrikkelijk want we zijn nu op de helft :-( Terwijl ik dit blogje aan het typen ben, valt net de stroom uit. Gelukkig heb ik een volle batterij dus ik kan nog even door, 3 uur en 20 minuten om precies te zijn. Helaas heb je geen controle op alles, vooral niet als het gaat om de stroomvoorziening. In mijn vorige blog schreef ik dan ook dat ik bezig was met een fotografie training met Jim Holmes. Helaas gaat deze training niet door volgende week want zijn andere opdrachtgever heeft afgezegd.... nu kan het voor hem niet uit om te komen, jammer maar helaas. We zijn nu aan het kijken of we het alsnog kunnen doen aan het einde van het regenseizoen.
Over naar het leuke deel: 1 juni 2010 was het Children's Day (CD) en ik heb 2 scholen bezocht waar het werd gevierd. Je kunt CD zien als een heel groot verjaardagsfeestje met spelletjes, lekker eten en veel plezier. Alle spelletjes en activiteiten hebben wel een leermoment in zich. Zo was er het onderdeel touwtrekken waar kinderen met elkaar moeten samenwerken. Er was een sectie lezen waar kinderen nieuwe kinderboeken konden lezen samen met een leraar. Daarnaast was er een gedeelte waar de kinderen leerden waarom het belangrijk is om je handen te wassen, je tanden te poetsen en de nagels kort te knippen. Dit werd ook allemaal geoefend en daarna was het tijd voor wat lekkers, met schone handen.
Alle kinderen in de buurt waren uitgenodigd, dus niet alleen de kinderen die naar school gaan. CD is een dag voor alle kinderen en het was super leuk om te zien dat alle kinderen er zo van hebben genoten!
Bokeo
Tijdens mijn bezoek aan Bokeo ben ik ook naar de lokale markt geweest. Graag verwijs ik jullie naar een videowaarin je kunt zien dat het allemaal iets anders gaat dan bij ons. Let niet zo op de kwaliteit van de foto's, we waren al een rare eend in de bijt met onze camera dus ik wilde de flits niet te veel gebruiken.
The Plan Global Awards
Ik heb mijn collega's trouwens genomineerd voor een Plan Global Award, de interne awards van Plan International. Ik ben zo trots op ze dat ze het allemaal zo goed oppakken en daarom heb ik ze voorgedragen voor een award in de categorie: 'Most innovative use of technology or social media.' 16 juli worden de shortlists bekend gemaakt, dus super spannend allemaal!
PlanLive
PlanLive begint nu echt te lopen en het ziet er goed uit. Ook in Laos begint het vorm te krijgen en de aankomende weken zal ik me veel richten op de implementatie van PlanLive en Social Media.
Diego!
De winnaar van de Vodafone Internal World of Difference is ook bekend gemaakt deze maand en ik ben blij dat Diego Brummert bij me langs komt! Ik ben al druk bezig met een planning en we gaan er 2 hele leuke weken van maken. Zo gaan we natuurlijk naar het veld en zullen we een paar scholen bezoeken in Bokeo. Het wordt super leuk allemaal, dus daar horen jullie in oktober meer over.
Danielle in Laos
Prive gaat ook alles goed! Mijn vriend is 2 weken op bezoek geweest en we zijn een weekje naar Maleisie geweest. Hij is ook bij ons op kantoor geweest en de meegebrachte kaas en stroopwafels werden met open armen ontvangen. Vandaag is hij jarig dus dat is wel een beetje raar. Ach in augustus kunnen we het ook nog wel een keer vieren!
Afgelopen weekend ben ik met 8 meiden naar Vang Vieng geweest, heel gezellig.
Over een paar weken komt een vriendin van mij me opzoeken, dus dat is ook hartstikke leuk!
Juli
De aankomende maand zal ik druk bezig zijn met de structuur en de verdere implementatie van PlanLive en het gebruik van Social Media. Daarnaast zal ik de komst van Diego verder voorbereiden en mijn eigen trip naar Nederland, begin augustus. Daarnaast heb ik nog een paar dagen vrij omdat mijn vriendin komt. Lekker druk met van alles en nogwat dus het wordt weer een leuke maand!
PS
Natuurlijk volgen we het voetbal hier ook! Het WK is niet heel groot hier in Laos, er wordt wel naar gekeken maar het is voornamelijk gericht op touristen en expats. Er zijn nog wel 2 landen uit Azie dus die worden redelijk goed gevolgd.
We hebben een tijdsverschil van 5 uur dus de wedstrijden van 16.00 Nederlandse tijd, kijk ik ook. Die van 1.30 sla ik over ;-) Aankomende vrijdag zitten Sanne en ik weer klaar, waarschijnlijk dit keer met Oranje mutsen want dat zal wel nodig zijn tegen Brazilie.
Er zijn al weer 5 maanden voorbij! Gatver nog maar 7 maanden te gaan. Als ik er aan denk dat ik over 7 maanden weer terug ga naar Nederland dan kan ik nu al wel huilen.... dat terzijde:
Zoals jullie in mijn vorige blog hebben kunnen lezen was ik aan het einde van vorige maand op veldbezoek in Bokeo. Het is altijd zo leuk om naar het veld te gaan en samen te werken met mijn collega's uit Bokeo. We kunnen elkaar zo veel leren, zij mij over het werken in de verschillende communities, met allemaal een andere etnische achtergrond. Maar ook kleine dingen waar ik nog nooit aan heb gedacht: deze 3 voorbeelden hebben de meeste indruk op mij heeft gemaakt:
Als je kinderen ziet met blond haar dan is dat een teken van ondervoeding. Het haar is natuurlijk niet helemaal blond maar het lijkt net alsof de kinderen highlights hebben die soms erg blond zijn.
Ook het feit dat kinderen van een paar dagen oud al sticky rice krijgen omdat de vrouwen naar het veld zijn om te werken en de kinderen bij de vader blijven. Er is nu net een grote campagne begonnen vanuit de regering om borstvoeding te promoten.
Ook het feit dat kinderen van een paar dagen oud al sticky rice krijgen omdat de vrouwen naar het veld zijn om te werken en de kinderen bij de vader blijven. Er is nu net een grote campagne begonnen vanuit de regering om borstvoeding te promoten.
Heel veel mensen kunnen niet lezen wat op zich al veel problemen met zich mee brengt. 1 van de meest verschrikkehttp://www.radioaustralia.net.au/programguide/stories/200809/s2361637.htmlijke dingen die ik heb gehoord is dat er een koffiemelkpoeder uit Thailand is die beertje op de verpakking heeft;http://www.radioaustralia.net.au/programguide/stories/200809/s2361637.htm Nu niet meer aan de orde, maar zulke dingen gebeuren dus wel!
Gelukkig kan ik mijn collega's ook een boel leren over social media.
Zo hebben we nu Twitter: http://twitter.com/Planlaos
Facebook:http://www.facebook.com/plan.laos
YouTube: www.youtube.com/user/PlanLaos
daar kun je ons volgen.
Voordat ik vertrek wil ik graag 1000 Facebook vrienden en 1000 tweets verstuurd hebben. Nouja ik wil graag dat mijn collega's zelf de tweets versturen, dat is weer een heel nieuw project. Ik ben nu bezig met project "YouTube" Dit weekend heeft als eerste een collega uit Bokeo 2 videos geupload, grote overwinning voor mij en ik ben ook helemaal trots!
Ook hebben een heleboel mensen uit Bokeo nu een Twitter account. Ze niet nog niet allemaal heel actief maar er is een beginnetje gemaakt. Voor mensen die 2 maanden geleden nog niet van het bestaan van soiale netwerken wisten, moet ik zeggen dat het allemaal best snel gaat. Ze zijn allemaal ook erg trots op het werk dat ze hier doen en dat mogen andere mensen best zien, toch?!
Aankomende zaterdag vlieg ik weer naar Bokeo want 1 juni is het Children's day ik heb mijn collega's dus ook uitgedaagd om dit keer zelf de video's en foto's te uploaden, spannende tijden dus!
Naast mijn project social media ben ik ook druk bezig met het organiseren van een cursus fotografie doorwww.jimholmes.co.uk in de eerste week van juli. Ik verheug me er heel erg op, net zoals een heleboel van mijn collega's uit het veld. Vooral onze interns/trainees (Oww jullie moeten echt even dit filmpje bekijken van Somsay 1 van onze interns, ik vind het echt een leuk filmpje hebben er heel erg veel zin in.
Prive gaat ook alles goed! Mijn ouders zijn geweest, mijn vriend komt over 2 weken en daarna komt een vriendin langs. In augustus ga ik zelf naar Nederland om in Amsterdam te werken.
Voor de mensen van Vodafone: ik ga er eigenlijk vanuit dat jullie allemaal bij mij willen langskomen (sorry Rowena, Judith, Evelien en Luuk!) Laos is echt zo'n prachtig land en nog echt autenthiek. Daarnaast hebben jullie in mijn vorige blog en video kunnen zien hoe leuk mijn collega's zijn. Ik weet dat 1 iemand van Vodafone mij volgt op Twitter en Hyves en dat hij zich heeft aangemeld maar als je me wilt bezoeken moet je je toch wel minimaal hebben aangemeld op bovenstaande sociale netwerken van Plan Laos. Niet dat ik er over ga maar toch ;-) Hup aanmelden.
PlanLive live!
Sinds mijn vorige officiele blog voor Vodafone is er weer een hoop gebeurd: Het is Lao nieuwjaar geweest en daarom is Evelien me komen opzoeken uit Bangkok. Super gezellig dat er iemand was om de 5 vrije dagen mee door te brengen en om eens lekker Nederlands te praten. We hebben het dan ook erg gezellig gehad!
Voor de mensen die mijn blog niet volgen op www.daniellepattiasina.nl heel in het kort een stukje van mijn blog over Pi Mai:
"Tijdens het Lao New Year komen alle Buddha's uit de tempels en de mensen kunnen deze Buddha's dan 'wassen' door middel van rozenwater over de beelden te gieten of sprenkelen. Pi Mai is tijdens een van de warmste dagen van het jaar, dus voor goed geluk krijgen de mensen ook water over zich heen. Via je schouder wordt een emmertje met water over je heen gegoten, soms is het ijswater. Wildvreemde mensen, vrienden en dus ook collega's die je een fijn nieuwjaar willen wensen doe dat op die manier. (wellicht kunnen wij die traditie ook invoeren, stuk goedkoper dan kerstkaarten versturen. Sorry Hallmark!) Nat, met mijn laptop goed in plastic verpakt, ging ik onderweg naar huis. Ik heb 2 tuinslagen en 1 emmer kunnen ontwijken, ik wist niet dat ik zo hard kon fietsen, maar ook ik moest er aan geloven."
Tijdens de laatste dag van Evelien haar bezoek waren we uitgenodigd voor een Basi, een traditionele ceremonie, bij een collega thuis. Helaas hebben we de ceremonie gemist (gelukkig hadden we al een Basi gehad tijdens Pi Mai in de tempels), maar het feestje was echt er gezellig. We hebben heerlijk gegeten en gepraat. Ik heb zelfs nog gedanst met de man van mijn collega, zie daarvoor de video want het dansen gaat echt anders dan bij ons!
De week voor Pi Mai hadden we een klein verjaardagsfeestje op het werk, ook altijd leuk. (I love cake!) Mijn baas zou tijdens Pi Mai jarig zijn en mijn collega's laten geen goed moment onbenut om lekker eten te regelen (my kind of people!)
Na Pi Mai heb ik hard gewerkt op kantoor aan PlanLive en om social media verder te integreren bij mijn collega's. Dit is nog niet zo makkelijk omdat de meeste collega's helemaal geen ervaring hebben met social media en ik begin dus helemaal bij nul. Op zich wel leuk want zoals jullie wellicht weten, ben ik dol op social media, zie ook mijn Tweet van een paar dagen geleden: 'Love my job #PlanLive or my hobbies actually: internet: web2.0, travel, communications and meeting (new) people add fashion and music: done!'
Zaterdag 24 april ben ik naar Bokeo gevlogen om mijn collega's hier de wondere wereld van social media te laten zien, leuk! Daarnaast ben ik op veldreis geweest naar diverse scholen (hier volgende maand meer over) en heb ik weer de mooiste dingen beleefd. Helaas heb ik deze week weer geconstateerd dat ik een City Girl ben. Mijn grenzen zijn wel verlegd maar ik ben nog steeds geen girlscout.... Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik vliegende mieren van 3 cm, vliegende torren van 2 bij 1 en sprinkhanen van 4 cm niet geweldig vind? Het hoogtepunt (of dieptepunt, hoe je het wilt zien) van mijn week was toch wel de hagedis of hoe zo'n beest ook maar heet, in mijn slaapkamer.
Hierbij de ware versie van het verhaal en niet aangedikt door fobien voor vieze dieren en het niet kunnen inschatten van lengtes. (Dat maakt inparkeren best lastig en dat doe ik dan dus ook niet, ander onderwerp).
Bij dezen: nadat we een paar dagen in Pha Oudom Staffhouse hadden geslapen, zouden we in Pak Tha in een guesthouse verblijven (Yay, dacht ik). Zo gezegd, zo gedaan. Wij lopen naar boven en ik zie een iets wat primitief guesthouse, lees: alles gemaakt van houten planken en de deur heeft een hangslot aan de kamer. Nadat de kamer was opengemaakt zag ik een donkere kamer met een raam, zonder glas. Er was een ventilator en klein lampje dat bijna geen licht gaf (thank god dat ik een zaklamp mee had. Bedankt pap dat ik altijd op alles voorbereid ben). Na drie keer zuchten en laten bezinken (oke en de kamer controleren op spinnen en andere beesten) toch maar besloten dat ik geen keuze had en toen ben ik het muskietennet om mijn bed gaan doen. Drie kanten gedaan en klaar voor de laatste en toen zag ik vanuit mijn ooghoek een groot beest zitten, angstzweet-groot! Stress! Mijn collega gehaald en die heeft het weggejaagd terwijl het het meest vreselijk geluid maakte. Ik heb het hem gevraagd en hij was 30 cm en 3 vingers dik. Conclusie: een collega van mij heeft haar bed afgestaan in het staffhouse en ik heb heerlijk geslapen in haar bed (schaam).
Graag wil ik dit blog dan ook opdragen aan mijn super fijne collega's binnen Plan en dan voornamelijk binnen Plan Laos. Deze collega's helpen me met alles wat je maar kunt bedenken zoals het wegjagen van beesten (krijg opeens het liedje Barbie Girl in mijn hoofd.... geen goed teken ;-)) en alle andere dingen die deze City Girl maar nodig heeft. Ode aan deze fijne mensen, ik ben echt super blij dat ik met ze mag werken!
(Vandaar deze keer de subtitels en titels in mijn video in het Engels... hulde aan mijn collega's bij Plan!)
PlanLive live!
Tijdens het schrijven van mijn vorige blog dat ik voor de Vodafone World of Difference site was ik nog in Vietnam. Mijn laatste zin was: Voor nu, nog een paar dagen op kantoor in Plan Vietnam en hier ga ik zo veel mogelijk proberen op de pikken om dan weer terug te gaan naar Laos aankomende zondag.
Doordat ik moest wachten op mijn werkvisum kon ik niet terug naar Laos en heb ik een extra weekje in Bangkok gewerkt. Hier had ik natuurlijk helemaal geen problemen mee want ik vind Bangkok echt geweldig. Vanzelfsprekend heb ik ook afgesproken met Evelien die daar voor Right to Play aan het werk is. De eerste week ging lekker snel voorbij, ik heb gewerkt op het Azie regiokantoor aan de voorbereidingen voor PlanLive. Op vrijdag ben ik met collega's en Evelien naar de premiere van Alice in Wonderland geweest in 3D.
De tweede week in Bangkok hadden we een regionale communicatie meeting dus daar heb ik al mijn collega's uit Azie ontmoet. Tijdens deze 4 daagse training hebben we het onder andere gehad over schrijven voor het internet, social media, mensen hebben voorbeelden laten zien van communicatiemiddelen, presentatie en training hoe we om moeten gaan met journalisten en camera's en we hebben ons bezig gehouden met interne Plan dingen. Voor mij was het echt heel erg leerzaam om deze training/meeting bij te wonen en niet alleen de therie. Je hoort toch allemaal mooie en inspirerende verhalen van je collega's en dat alleen al is een hoop waard. Wellicht hebben jullie het in Nederland ook meegekregen maar de Red Shirts hebben in Bangkok de stad een aantal dagen bezet waardoor onze training een dag verkort is. Helaas heb ik toen het stuk over fotografie moeten missen want ik had een vliegtuig te halen. Alleen dit was niet het grootste gemis: mijn vriend zou dat weekend in Bangkok aankomen en ik had allemaal leuke dingen in de planning! Hals overkop zijn vlucht gewijzigd zodat ik hem zaterdag in Vientiane van het vliegveld kon halen. (In het maandelijkse filmpje kun je meer zien wat we allemaal hebben gedaan).
Ik heb dus mijn eerste bezoek gehad! Zo leuk om te kunnen delen waar ik allemaal mee bezig ben. Ik heb samen met mijn vriend een appartement gezocht en gevonden waar ik de afgelopen weken gezellig met hem heb samengewoond. Daarnaast hebben we allemaal leuke dingen gedaan, ik had 2 dagen vrij genomen, zoals een weekendje naar Vang Vieng. Hij heeft Vientiane een beetje voor me ontdekt en ik kreeg in de avonduren allemaal tips van restaurants, supermarkten en makkelijke routes, handig! (nu aftellen tot begin mei want dan komen mijn ouders, zo leuk!)
Maar ik heb natuurlijk niet alleen maar leuke dingen gedaan. Ondertussen is de pilot van PlanLive gestart en zijn ze in Nederland druk bezig om alles te bouwen en ik ben in Laos druk bezig met een plan van aanpak. Daarnaast schrijf ik handleidingen hoe je bijvoorbeeld een video op YouTube moet plaatsen, voor een online idioot zoals ik best lastig want je gebruikt al snel veel jargon. Stap voor stap probeer ik ze hier ook online te krijgen! (Mijn persoonlijke doelstelling is om mijn baas aan het Twitteren te krijgen!) Volgende week ga ik een verder plan van aanpak bespreken met mijn collega's hier, spannende tijden allemaal dus! Mocht je meer willen weten over PlanLive dan kun je deze video bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=ggxMXXb3hLM
Het lijkt alsof ik deze maand niet zo veel heb gedaan, maar dat is eigenlijk wel zo, maar vooral veel saai computerwerk en ik schrijf te veel blogjes over de leuke dingen... denk ik ;-) www.daniellepattiasina.nl als je op de hoogte wilt blijven.
Tot volgende maand.
PS voor alle Vodafoners die twijfelen of ze mee willen doen aan de interne World of Difference wedstrijd.... Laos is zoooo prachtig, dit wil je niet missen!
Voor de mensen die alleen mijn blog lezen op de site van Vodafone: ik houd ook een blog bij opwww.daniellepattiasina.nl en daar kunnen jullie meer blogs vinden.
Zoals gezegd in mijn vorige blog: ik ben in Vietnam! 20 februari ben ik aangekomen en helaas had ik niet het warme welkom dat ik had gehoopt en dit lag niet alleen aan het weer. In het kort: visum gezeur, taxichauffeurs op het vliegveld die me volgden, taxichauffeur die een dikke opweg reed en me naar een een bedrijf bracht waar ik een hotel kon boeken en dit eindigde in een dikke ruzie op straat nadat ik mijn spullen had gepakt en uit was gestapt...(welkom in Vietnam Danielle!) maar het was niet alleen kommer en kwel :-)
Zondag ben ik op pad gegaan om Hanoi een beetje te bekijken. Ik heb de mooiste fotos gemaakt, zie daarvoor ook mijn filmpje! En ik heb de schildpad gezien in het meer.... dat schijnt heel bijzonder te zijn. Hoezo? Nou er is dus een meer in Hanoi: het Hoan Kiem Lake en in dat meer zit een heilige schildpad. (Ik weet niet hoe dat beest kan leven want het is me toch vies....) anyway als je het ziet dan brengt dat geluk. Op een gegeven moment zag ik allemaal mensen om dat meer staan, zie filmpje! En toen wist ik dat nog allemaal niet dus ik vroeg me echt af waar iedereen nou naar keek. En op een gegeven moment zie je een soort van kopje boven het water komen ik heb er een foto van gemaakt, zie filmpje! Iedereen klappen en roepen, dus ik dacht dat het wel heel speciaal moest zijn. Toch maar even mijn grote vriend: de Lonely Planet (die ze blijkbaar ook kopieren in Laos want die van mij is nep!) erop nageslagen en daar stond het verhaal van de heilige schildpad. In de tempel in het meer hebben ze er 1 opgezet dus daar ben ik ook maar even gaan kijken ik heb ook daar een foto van gemaakt, zie filmpje!
Maandag dacht ik dat ik wel even naar kantoor kon lopen. Dat kon ook wel maar met een grote opweg, die me wel naar de Louis Vuitton bracht, maar dat was niet helemaal de bedoeling. Na 45 minuten (nog steeds voor 9 uur!) kwam ik toch aan op het Plan Vietnam kantoor, jaja het was me gelukt ;-)
Op 24 februari '10 ben ik opgehaald door een motor omdat ik op bezoek zou gaan bij REACH, een project dat Plan Vietnam al steunt sinds 2004. REACH staat voor Ray of Everlasting and Continuous Hope en heeft 3 kantoren in Vietnam, 1 in Hanoi en 2 kantoren in centraal Vietnam. REACH richt zich op het opleiden van kinderen tussen de 18 en de 25 jaar door middel van cursussen van 3 maanden, speciaal gericht op het beroepsonderwijs. Er zijn verschillende mogelijkheden waar de kinderen uit kunnen kiezen: marketing en sales, information technoligy en horeca.
Kinderen die uit een gezin komen met veel moeilijkheden, zoals gescheiden ouders, weinig geld en die niet verder hebben geleerd van Grade 6 krijgen hier de mogelijkheid om in 3 maanden getraind te worden door mentor. Deze mentor heeft een speciale rol binnen het leven van deze kinderen in de 3 maanden dat zij naar REACH gaan, maar ook daarna. Zij hebben de rol van een vader of moeder, een vriend, een soiciaal werker, een broer/zus maar ook coach, mentor en leraar van een bepaald vak.
Aangezien de mentor een zware taak heeft, is het soms lastig om goede mensen te vinden. REACH heeft verschillende criteria waar deze persoon aan moet voldoen, zoals minimaal 5 jaar werkervaring in het veld waarin hij les zal geven. Gelukkig hebben ze nu een goede groep mensen gevonden die zich inzetten voor REACH en de studenten.
Zoals gezegd niet ieder kind komt in aanmerking om aan deze 3 maanden durende cursus mee te doen. Hoe gaat het aanmeldproces? Er worden veel kinderen op straat aangesproken zoals bijvoorbeeld het busstation en daar wordt gepraat met de kinderen en daar wordt meteen gekeken of deze kinderen tot de doelgroep behoren. Als ze binnen die doelgroep vallen dan moeten ze papieren invullen en worden ze uitgenodigd op kantoor voor een gesprek. In dit gesprek wordt een test gedaan en moeten de aankomende studenten een vragenlijst invullen om te kijken welke van de 3 richtingen het beste bij ze past. Omdat er nog wel eens mensen zijn die zich aanmelden die niet eerlijk zijn geweest, wordt er ook een huisbezoek gedaan en met de ouders of overige familie gepraat.
Als er aan alle eisen is voldaan dan starten er elke 3 maanden 120 nieuwe studenten. 2 klassen gericht op de horeca, 1 marketing en sales en 1 ICT klas. In de aankomende 3 maanden gaan de kinderen 6 dagen in de week naar school en worden op die manier helemaal klaargestoomd voor het bedrijfsleven. Naast de lessen die ze nodig zullen hebben om het daadwerkelijke werk te verrichten, krijgen ze ook engelse les en leren ze hoe ze moeten solliciteren.
Na deze 3 maanden wordt er ook geholpen met het vinden van een baan en is er in de eerste 3 maanden nadat ze zijn begonnen 2 keer in de maand een evaluatie en de daarop volgende maanden 1 keer in de maand. 100% van de mensen krijgt een baan als ze klaar zijn met hun training en meer dan 80% houdt ook werk (en veel mensen hebben al promotie gekregen). Die overige mensen gaat of doorleren, naar het buitenland verhuizen of er is een andere reden, maar overall dus erg mooie resultaten.
Mocht je nou nog meer willen weten dan heb ik hier een link met een video over REACH waarin verschillende studenten worden gevolgd. Ik vond het echt de moeite waard om te kijken! http://vimeo.com/8734893
Voor nu, nog een paar dagen op kantoor in Plan Vietnam en hier ga ik zo veel mogelijk proberen op de pikken om dan weer terug te gaan naar Laos aankomende zondag.
Officieel zou mijn World of Difference avontuur pas beginnen op 4 januari 2010 maar in November 2009 heb ik al een safety and security training gedaan, dit was erg leerzaam maar ook vermoeiend.
Even in het kort iets over mijn baan en mijn opdracht: Plan International wil graag een online platform creeeren. In 2010 zal er een pilot draaien in 8 landen: waaronder oa Nederland als sponsorland. Cameroon, Kenia, India en Colombia zijn de projectlanden en Laos is hier door het World of Difference programma bijgekomen. Het platform zal een community worden waar sponsors, kinderen, geintresseerden en medewerkers van Plan samenkomen en met elkaar kunnen communiceren, maar ook is er de mogelijkheid om samen te werken, fondsen te werven en om van elkaar te leren.
Ik zal vanuit Laos proberen om de pilot van Plan Live een succes te maken door middel van het opstarten van 2 projecten waarbij ik ga samenwerken met mijn collega's in Nederland. Zodra hier meer informatie over beschikbaar is zal ik hier meer over schrijven.
Tijdens mijn eerste 2 weken bij Plan heb ik gewerkt op het hoofdkantoor van Plan Nederland in Amsterdam. In de eerste week heb ik me voornamelijk bezig gehouden met het inlezen over Plan en alle activiteiten die zij doen over de hele wereld. Na deze week heb ik me verdiept in mijn opdracht voor Plan Live en heb ik er al een paar ideeen over op papier gezet. Gedurende deze 2 weken waren er allemaal afspraken ingepland zodat ik kennis kon maken met mijn Nederlandse collega's en het goede werk dat zij vanuit Nederland verrichten. Ik heb veel geleerd over Plan maar ook over ontwikkelingswerk overall aangezien ik hier geen enkele ervaring mee heb. Ik hoop dat ik een goede indruk heb gemaakt want ik heb ze nog nodig voor Plan Live vanuit Laos
Tijdens mijn laatste dagen op kantoor werd steeds meer duidelijk wat mijn inwerkprogramma zou gaan worden en ik moet zeggen, ik mag niet klagen:
22 januari: Water and environmental sanitation communications workshop in Bangkok 25 januari: Introductie Plan Azie en Plan Thailand in Bangkok 26 - 29 januari: Introductie in Chiang Rai programma unit 1- 3 februari: Introductie in Si Saket programma unit 4- 5 februari: Werken in Bangkok
Daarna 2 weken naar Laos om in de hoofdstad Vientiane kennis te maken met mijn nieuwe baas en Plan Laos. Vervolgens ga ik een week naar Vietnam omdat het werk in Vietnam erg op het werk in Laos lijkt. Waarschijnlijk ga ik daarna weer terug voor een communicatie training naar Bangkok om begin maart naar Laos te gaan om in het veld te gaan werken. Super leuk hoor deze introductie maar denk als je je reraliseerd dat ik maar 1 tas mee kan nemen terwijl ik rondreis. 20 kilo aan kleren, voor 1 jaar is weinig
Op 20 januari ben ik om 2045 naar Bangkok gevlogen vanaf Schiphol. Eenmaal aangekomen heb ik een taxi genomen naar het hotel dat voor mij was geboekt. Gelukkig had ik een leuke taxichauffeur want hij had zijn radiostation special voor mij veranderd naar Engelstalige muziek dus met Greenday en de Black Eyes Peas op de achtergrond door Bangkok gereden. Ik denk niet dat ik ooit zal kunnen wennen aan Thaise popmuziek ;-)
Nadat ik ingecheckt en gesettled was in mijn kamer gemaild met Evelien Philips die via Right to Play in Bangkok zit via World od Difference. Misschien leuk om te zeggen dat alle winnaars een leuke band met elkaar aan het opbouwen zijn en we hebben veel contact! We hebben gezellig samen gegeten en we gaan veel leuke dingen doen terwijl ik hier in Bangkok ben.
Vandaag is mijn eerst officiele werkdag en ik heb allemaal erg aardige mensen ontmoet uit de hele regio. Zij volgen de communicatiecursus over water en sanitatie en dit is de 5de dag. Ik ben erg enthousiast ontvangen en ik mag naar huis wanneer ik te veel last krijg van mij jetlag. Ik probeer gewoon de hele dag te blijven want om 15.00 is er een stuk over nieuwe media en hoewel ik niets weet over water en sanitatie issues wil ik wel graag weten hoe ze deze issues willen en kunnen toepassen met nieuwe media.
In mijn volgende blog meer over mijn introductie in Azie.
